19/1/26 ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ: Sultani -Από τη Μικρασία στην Κρήτη, της Μαρίας Μπρα, ΕΚΔ. ΡΑΔΑΜΑΝΘΥΣ

 

 Sultani -Από τη Μικρασία στην Κρήτη, της Μαρίας Μπρα

 

Η Μαρία Μπρα αφηγείται στο Tvxs την εμπειρία της συγγραφής -Από την ιδέα στο τυπογραφείο- του πρώτου της βιβλίου, με τίτλο «Sultani», που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ραδάμανθυς, προσκαλώντας μας και στην πρώτη του παρουσίαση 19/1/26.

 

Η τροχιά που ακολουθεί μια ιδέα από τη σύλληψή της μέχρι την πραγμάτωσή της σε βιβλίο θα μπορούσε να παρομοιαστεί με το ταξίδι της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, με αντίστροφη φορά όμως.

Η Αλίκη αρχικά αποκοιμιέται κάτω από ένα δέντρο και ονειρεύεται ότι ένας λαγός την παρασύρει σε μια πτώση βαθιά μέσα σ’ ένα λαγούμι, όπου διάφορα ευτράπελα και ακατανόητα λαμβάνουν χώρα ακριβώς όπως και στα όνειρά μας, όπου η λογική είναι απλώς ανύπαρκτη.

Κάπως έτσι μια ιδέα που είναι βυθισμένη στο ασυνείδητο μπορεί με κάποιο έρεισμα να αναρριχηθεί στην επιφάνεια του συνειδητού και να μετουσιωθεί σε βιβλίο, πίνακα ζωγραφικής ή γλυπτό μεταξύ άλλων.

Το έρεισμα θα μπορούσε να είναι ένα όνειρο, όπως και στην περίπτωση της ηρωίδας του Λιούις Κάρολ, μια εικόνα ή κάποια ακούσματα, και πάντως σίγουρα κάτι που βοήθησε το ασυνείδητο να δραστηριοποιηθεί και να ανασύρει απωθημένες σκέψεις ή τραύματα, την ύπαρξη των οποίων αγνοούμε ή επιλέγουμε ν’ αγνοήσουμε.

Έτσι και στη περίπτωση του «Sultani- Από τη Μικρασία στην Κρήτη» η ιδέα του βιβλίου υπήρχε ως απωθημένο, από την εποχή που, παιδί ακόμα, άκουγα τις ιστορίες των γονιών μου για τους προγόνους μου, τη Μικρασιατική Καταστροφή και την Κρήτη, κι έκλαιγα ή γέλαγα κι εγώ μαζί τους. Οι διηγήσεις τους πάντα θ’ άρχιζαν ή θα τέλειωναν με τη φράση  «Αυτά θα ‘πρεπε να γίνουν βιβλίο».

Η αγάπη μου για τις ιστορίες θα πρέπει να ξεκίνησε από αυτές τις αφηγήσεις. Άρχισα να διαβάζω ότι έπεφτε στα χέρια μου, από κόμικς μέχρι Μαρκ Τουέιν, Ιούλιο Βερν και Λουντέμη. Αγάπησα τους Έλληνες συγγραφείς που διδαχτήκαμε στο σχολείο και λάτρεψα την Οδύσσεια του Ομήρου και το ταλέντο του στην περιγραφή που σε ταξιδεύει.

Αργότερα εμπνεύστηκα από τους Άγγλους Βικτωριανούς και Ρομαντικούς, από τον Σαίξπηρ και την Γούλφ, αλλά και από Ευρωπαίους και Αμερικανούς συγγραφείς όπως τον Φλομπέρ και τον Ντοστογιέφσκι, την Πλάθ και την Λέσινγκ μεταξύ άλλων, οι οποίοι ήταν αντικείμενο των σπουδών μου στην Αγγλική Φιλολογία.

Η ανάγκη για δημιουργία παρέμεινε απωθημένο για αρκετά χρόνια αφού μεσολάβησαν καριέρα κι οικογένεια. Μέχρι το 2010 που παρακολούθησα το πρώτο σεμινάριο δημιουργικής γραφής με την Αθανασία Γκανά για δύο περίπου χρόνια όπου κι αναδύθηκε η ιδέα του βιβλίου για τη Μικρασιατική Καταστροφή και τη μετάβαση στην Κρήτη. Τα πρώτα δισταχτικά ίχνη έκαναν την εμφάνισή τους στο λευκό χαρτί σαν την αλεπού του Τεντ Χιουζ.

Η οικονομική κρίση όμως ήταν άλλο ένα ανάχωμα στις επιθυμίες μου. Έπρεπε να περιμένω λίγα χρόνια ακόμα πριν παρακολουθήσω ένα δεύτερο Βιωματικό Σεμινάριο δημιουργικής γραφής το 2019 – 20: «Αφήγηση Ζωής» υπό την καθοδήγηση της Κρυσταλίας Πατούλη, Δημοσιογράφου και Σύμβουλου ψυχικής υγείας.

 Το μοίρασμα ψυχής στον πρώτο κύκλο του Βιωματικού Σεμιναρίου που παρακολούθησα λειτούργησε ως καταλύτης για το «άνοιγμα» της συγγραφικής μου ιδιότητας. Ανακαλύπταμε καινούριους συγγραφικούς εαυτούς μέσα από τα γραπτά μας και κάποιες φορές ταυτιζόμασταν με αυτά των συνοδοιπόρων μας. Συνειδητοποιούσαμε ότι η διαδρομή είναι ανηφορική για όλους αλλά κι ότι στο τέλος υπήρχε η επιβράβευση. Η Κρυσταλία στο τιμόνι υπήρξε καθοδηγητής αλλά και αυστηρός κριτής που δεν συγχωρούσε λάθη. Είναι μια επίπονη διαδικασία αλλά δεν αμφέβαλλα ούτε μία στιγμή ότι στο τέλος του ταξιδιού, αργά ή γρήγορα θα έφτανα στην Ιθάκη μου.

Η ιδέα υπήρχε, όπως και το υπόβαθρο για να πραγματωθεί. Για να μεταφερθεί στο χαρτί όμως ήθελε πολύ δουλειά. Πολύ έρευνα για να μπορέσω να μεταφέρω το ύφος της εποχής στη παραμικρή λεπτομέρεια, από μαρτυρίες ιστορικών γεγονότων μέχρι και τα σκεύη που χρησιμοποιούσαν εκείνη την εποχή. Πολύ γράψιμο κι άλλο τόσο σβήσιμο, γράψιμο σβήσιμο και ξανά και ξανά και ξανά. Μου πήρε πέντε χρόνια να τελειώσω το βιβλίο, το οποίο αρχικά ούτε που τολμούσα να το ονοματίσω ως τέτοιο. Η σκέψη ότι κάποια μέρα θα το κρατούσα στα χέρια μου τελειωμένο μου φαινότανε πολύ μακρινή.

Στόχος μου ήταν να μεταδώσω στον/στην αναγνώστη/αναγνώστρια εικόνες που θ’ αφύπνιζαν όλες τις αισθήσεις έτσι ώστε νοερά να μεταφερθεί στην εποχή εκείνη του ολοκαυτώματος της Σμύρνης κι έπειτα στη Μεγαλόνησο, όπου οι Μικρασιάτες πρόσφυγες έκαναν μια νέα αρχή, με όλες τις αντιξοότητες της ανέχειάς τους αλλά και της αντιμετώπισης από τους ντόπιους, που  δεν ήταν πάντα θετική, όπως και της βαθμιαίας ενσωμάτωσής τους στη τοπική κοινωνία. Θα ήθελα το «Sultani» να γίνει μια παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές έτσι ώστε να γνωρίσουν τη ζωή που έζησαν οι πρόγονοί τους ως πρόσφυγες, τα ήθη και τα έθιμά τους, την απώλεια που βίωσαν και πως όλο αυτό γίνεται μέρος της δικής τους ταυτότητας καθώς το κουβαλάνε στο DNA τους. Δυστυχώς, 100 χρόνια μετά το θέμα του βιβλίου είναι ακόμα επίκαιρο.

Γράφοντας αυτό το βιβλίο συνειδητοποίησα πως αυτή μου η επιλογή ήταν μονόδρομος, και ότι κάποια πράγματα δεν ορίζονται από τον/την συγγραφέα ή για να το θέσω αλλιώς, κάποια πράγματα είναι πάνω και πέρα από τη συνειδητό του/της συγγραφέα.

 Όπως επίσης συνειδητοποίησα πως ένα βιβλίο δεν τελειώνει ποτέ· αποκτά δική του βούληση κι οι χαρακτήρες μπορεί να σε οδηγήσουν σε δρόμους την ύπαρξη των οποίων δεν είχες καν φανταστεί και ο/η συγγραφέας πρέπει να επιλέξει κάποια στιγμή πότε αυτό το ταξίδι θα τερματιστεί. Κάποιες φορές δεν ήθελα να τελειώσει.

Η τελική του μορφή με το εξώφυλλο (επιλογή του Χρήστου Τσαντή των Εκδόσεων Ραδάμανθυς) και τον τίτλο με λατινικούς χαρακτήρες ήταν ένα ευχάριστο ξάφνιασμα κι ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Οι προσπάθειες τόσων ετών επιτέλους έπαιρναν σάρκα και οστά και η συγκίνηση απερίγραπτη.

Ευχαριστώ όλους όσοι συντέλεσαν στην δημιουργία αυτού του εγχειρήματος και ιδιαίτερα την Κρυσταλία Πατούλη, την νονά, όπως την αποκαλώ, του πνευματικού μου παιδιού.

Εύχομαι οι αναγνώστες να εμπνευστούν από το «Sultani» και να επιχειρήσουν να γράψουν και οι ίδιοι γιατί η γραφή είναι πράξη απελευθερωτική.-

Sultani – Από τη Μικρασία στην Κρήτη, της Μαρίας Μπρα, Εκδόσεις: Ραδάμανθυς 2025

 

Πρόσκληση για την πρώτη παρουσίαση του βιβλίου:

 

Την Δευτέρα 19 Ιανουαρίου, στις 19:00, στο Calderone Art Space, Τριπτολέμου 8 στην Αθήνα, παρουσιάζεται το βιβλίο της Μαρίας Μπρα, «Sultani- Από τη Μικρασία στην Κρήτη».

Το βιβλίο παρουσιάζουν οι:

-Κρυσταλία Πατούλη, Δημοσιογράφος και Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

-Ελένη Βατσέλα, Ιστορικός Τέχνης ΑΣΚΤ

-Μαρία Μπρα, συγγραφέας του βιβλίου

-Χρήστος Τσαντής, υπεύθυνος των Εκδόσεων Ραδάμανθυς, συγγραφέας

 

Το ιστορικό μυθιστόρημα «Sultani – Από τη Μικρά Ασία στην Κρήτη» της Μαρίας Μπρα, ξετυλίγει την ιστορία μιας οικογένειας που ξεριζώνεται βίαια από τα Αλάτσατα της Σμύρνης και προσπαθεί να ξαναριζώσει στη γη της Κρήτης. Η συγγραφέας φωτίζει με ευαισθησία και ιστορική ακρίβεια τις δραματικές στιγμές του διωγμού του 1922: τον πανικό, την απώλεια, τον αποχωρισμό, το ταξίδι της προσφυγιάς, αλλά και το τραύμα που δεν τελειώνει με την άφιξη στον «τόπο σωτηρίας». Η νέα πατρίδα δεν είναι πάντα φιλόξενη· ο ρατσισμός, η καχυποψία και η κοινωνική απόρριψη συνοδεύουν τους πρόσφυγες, δοκιμάζοντας ξανά την αντοχή και την αξιοπρέπειά τους. Οι πρόσφυγες άφησαν πίσω τους τα σπίτια, αλλά πήραν μαζί τους τον κόσμο τους.

Κεντρική μορφή του έργου είναι η Ελένη, ένα κορίτσι που ενηλικιώνεται πρόωρα μέσα στη βία της Ιστορίας. Μέσα από τη δική της ματιά, η αφήγηση αποκτά ένταση, συναίσθημα και καθολικότητα. Η προσωπική διαδρομή της ηρωίδας συναντά τη συλλογική εμπειρία χιλιάδων ξεριζωμένων ανθρώπων, μετατρέποντας το ατομικό βίωμα σε κοινή μνήμη.

 

Το «Sultani» δεν είναι απλώς ένα ιστορικό μυθιστόρημα. Είναι μια κατάθεση ψυχής για τη γυναικεία αντοχή, τη μητρότητα, τη μνήμη που κληρονομείται και τη σιωπηλή δύναμη των ανθρώπων που, παρά τα εμπόδια και τις δυσκολίες, συνεχίζουν να μάχονται. Ένα έργο που συνομιλεί με το παρελθόν για να φωτίσει το παρόν και να υπενθυμίσει ότι οι ιστορίες των προσφύγων δεν ανήκουν μόνο στην Ιστορία, αλλά και στο σήμερα.

 

Η Μαρία Μπρα κατάγεται από την Κρήτη, είναι καθηγήτρια Αγγλικών και κάτοχος BA English /University of London. Η αγάπη της για τη Λογοτεχνία ξεκίνησε από μικρή ηλικία κι ήταν αυτό που την οδήγησε ν’ ασχοληθεί με τη Γλώσσα επαγγελματικά. Οι σπουδές της στη Λογοτεχνία και τα σεμινάρια Δημιουργικής Γραφής που παρακολούθησε τα προηγούμενα χρόνια της ανοίξανε το δρόμο για το μαγευτικό κόσμο της συγγραφής. Το «Sultani» είναι το πρώτο της βιβλίο, αποτέλεσμα του Σεμιναρίου «Αφήγηση Ζωής» της Κρυσταλλίας Πατούλη.

https://tvxs.gr/politismos/vivlio/sultani-apo-ti-mikrasia-stin-kriti-apo-tin-syllipsi-tis-ideas-mechri-to-typografeio/

 

17 χρόνια σεμινάριο «Αφήγηση Ζωής»

12/2/26 Νέο τμήμα στο Μικρό Πολυτεχνείο - πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής ΕΔΩ

Επικοινωνία: cpatouli@yahoo.gr

--

*Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ταξιδευτής το βιβλίο «Αδέσποτα» - 45 αφηγήσεις για την παιδική και εφηβική ηλικία, για τα 10 χρόνια του σεμιναρίου Αφήγηση Ζωής, σε επιμέλεια Κρυσταλίας Πατούλη. Περισσότερα: εδώ

**Δείτε ΕΔΩ πως γράφτηκε το τραγούδι ΑΔΕΣΠΟΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ, από μια δημοσίευση για την πρώτη παρουσίαση του βιβλίου "ΑΔΕΣΠΟΤΑ" εκδ. Ταξιδευτής. Ακούστε το: ΕΔΩ 

***

Καθώς οι λέξεις είναι το βασικό υλικό που χτίζουμε τη σχέση μας με την πραγματικότητα, η δύναμη της βιωματικής γραφής γίνεται ένα σημαντικό εργαλείο έκφρασης, επικοινωνίας, αυτογνωσίας, προσωπικής ανάπτυξης και δημιουργικότητας.

Μέσω της αφήγησης κατασκευάζουμε, ανακατασκευάζουμε και με κάποιους τρόπους επινοούμε συνεχώς το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον.

«Η ζωή δεν είναι αυτή που έζησε κανείς αλλά αυτή που θυμάται και όπως τη θυμάται για να την διηγηθεί» Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές

Το σεμινάριο γραφής “Αφήγηση Ζωής” της δημοσιογράφου και συμβούλου ανθρωπίνων σχέσεων Κρυσταλίας Πατούλη, διανύει τον 11ο χρόνο του με πολλές συνεργασίες και εκδηλώσεις στο ενεργητικό του.

Περισσότερες πληροφορίες για τη διεξαγωγή του: http://afigisizois.wordpress.com/about/

Στο πλαίσιο του σεμιναρίου Αφήγηση Ζωής, έχουν πραγματοποιηθεί τα εξής:

• - γράφτηκαν χιλιάδες κείμενα, και κάποια από αυτά κυκλοφόρησαν στο βιβλίο Αδέσποτα, από τις εκδόσεις Ταξιδευτής τον Ιούνιο του 2019.
• - δημοσιεύτηκαν κάποια από αυτά τα κείμενα σε ΜΜΕ,
• - ειπώθηκαν οι εμπειρίες από τους συμμετέχοντες,
• - Ανέβηκε θεατρική βιωματική παράσταση με κείμενα των συμμετεχόντων,
• - έγιναν συνεργασίες με πολιτιστικούς χώρους και εκδηλώσεις Αφήγησης Έργου-Ζωής με ανθρώπους των Γραμμάτων και των Τεχνών.

Αναλυτικά: εδώ

Κάποια από τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο πλαίσιο του σεμιναρίου Αφήγηση ζωής:

• Το υποβρύχιο
• Η επανάσταση πνίγηκε
• Μαρτυρία: Γιατί δεν ήμουν παιδί, ήμουν αλλοδαπή

• Δικαιοσύνη ή Δηκεοσίνη; 

• Στη γλώσσα μιας ανύπαρκτης χώρας
• «Γ ο υ λ ί». Του Πέτρου Μακρή
• «Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση»
• Στη μνήμη του Θανάση Τζαβάρα
• Πώς αποφάσισα να γράψω στο «Ημερολόγιο ενός ανέργου»
• Η Οφηλία διαμαρτύρεται στο μεγάλο δραματουργό Σαίξπηρ
• 2 σχεδόν χρόνια μετά το σεμινάριο Αφήγηση Ζωής
• Οι θύμησες που δεσμεύομαι να ξερνάω: Απ’ τη Σφαγή της Χίου μέχρι σήμερα
• Η πανοπλία και τα όπλα μου. Της Φωτεινής Βαρδή
• Αφήγηση ζωής στην κρίση… Ψάχνω για σπίτι. Ψάχνω για δουλειά.
• Το τριαντάφυλλο του Λόρκα σε μουσική Χατζιδάκι
• Εμείς επιλέγουμε πως θα ζήσουμε. Του Πέτρου Γαλιατσάτου
• Συμβάν - ανορθόγραφον - εις τον ηλεκτρικόν σιδηρόδρομον Πειραιώς - Κηφισίας
• Η ζωή του Βιζυηνού ως παράδειγμα των θεωριών της Άλις Μίλλερ
• Ζωή δεν είναι...του Χρήστου Χατζόπουλου
• Περιμπανού - Αντιγόνη Τσίγκου - 18/11/2010

Συμμετέχοντες του σεμιναρίου είπαν για την εμπειρία τους:

«Πέρασαν δεκαπέντε χρόνια από τότε που ξεκίνησα μαθήματα δημιουργικής γραφής στο σεμινάριο «Αφήγηση ζωής» της Κρυσταλίας Πατούλη. 
Έγραφα από παιδί, αλλά εκεί, για πρώτη φορά, ήρθα σε επαφή με τη βιωματική αφήγηση. Μου άνοιξε έναν καινούριο τρόπο να βλέπω τις λέξεις. Σαν να μπορούσαν να κουβαλούν μνήμη, σιωπή και συναίσθημα ταυτόχρονα» Δανάη Κουκουλομμάτη στο tvxs / Πώς έγραψα το «Κάτι να σου πω»

***

«Από μαθητής έγραφα στίχους όπως κάνουν οι περισσότεροι, παιδιά και μαθητές, αλλά το άφησα και μετά ήρθε το σεμινάριο “Αφήγηση Ζωής” της Κρυσταλίας Πατούλη» Γιάννης Γαβράς, συνέντευξη για την πρώτη νουβέλα του με τίτλο"Σαμποτάζ", από τις εκδ. Εστία.

***
«Αυτή τη φάση της ζωής μου, όταν θα τη σκέφτομαι μετά από χρόνια, θα λέω "πριν και μετά την αφήγηση ζωής".
Συνταρακτικό σεμινάριο.
Πήγαμε παντού στο παρελθόν, γράψαμε ένα νέο παρόν, είμαστε πιο κοντά στο μέλλον. [...] Μαγική αίσθηση - απελευθέρωση κι επαναπροσδιορισμός. [...]» Α.Κ.

***
«Κρυσταλία, σ' ευχαριστώ πολύ γι' αυτό το ταξίδι, βουτιά στο μέσα μας, στην παιδική ηλικία, τη μόνη μας πατρίδα, αλλά και τον πολύτιμο θησαυρό που βρίσκουμε εκεί για να συνεχίσουμε τη ζωή μας και την προσωπική μας ανάπτυξη.
Το σεμινάριο μού πρόσφερε πολλές γνώσεις και πληροφορίες για τον συγγραφικό μου εαυτό΄ ήταν όμως και ένα μοίρασμα εμπειριών και συναισθημάτων συγκίνησης. [...] » Γ.Γ.

***
«[...] Το άγγιγμα ψυχής, οι μυστικοί δίαυλοι της επικοινωνίας, η προσφορά φιλίας, η γενναιοδωρία της γνώσης. Σας ευγνωμονώ και σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Ιδιαίτερα εσένα Κρυσταλλία, που πάνω στις φτερούγες σου μάς βοήθησες να κάνουμε αυτή την υπέροχη πτήση.» Α.Σ.

***
«[...] νιώθω πως επιτέλους έμαθα καινούρια πράγματα και επανανοηματοδοτώ τον εαυτό μου!» Α.Κ.

***

Αριάδνη Λαδά, στιχουργός: [...] Σε αυτή την κατεύθυνση με βοήθησε πολύ το σεμινάριο της Κρυσταλίας Πατούλη: Στο να εμπιστεύομαι αυτό που με κατοικεί, να μην το φοβάμαι και να του ανοίγομαι [...] Περισσότερα: εδώ

***
Για την Κρυσταλία

***
"Πολύ συμπυκνωμένη και ουσιαστική εμπειρία. Έξι άγνωστες μεταξύ μας γυναίκες συναντηθήκαμε μέσα από τα κείμενά μας. Αισθάνομαι ότι η "αφήγηση ζωής" https://afigisizois.wordpress.com/about/ θα συνεχίσει να έχει επίδραση μέσα μου και να απελευθερώνει κομμάτια της ζωής μου γνωστά και δουλεμένα αλλά που τακτοποιούνται με έναν πιο οριστικό τρόπο μέσα μου.
Κρυσταλία είσαι ένας χείμαρρος συναισθημάτων, αυθεντικός άνθρωπος και μάχιμη μέχρι το τέλος για τα πιστεύω σου. Χάρηκα πολύ και πιστεύω ότι δεν θα χαθούμε" Μ. 13/12/2015

***
"Δεν πίστευα ότι θα κάνω το σεμινάριο. Τώρα δεν πιστεύω ότι τελείωσε.
Σ' ευχαριστώ Κρυσταλία για την επιμονή σου, για την αμεσότητα, για την καθοδήγηση.
Σου εύχομαι καλή δύναμη και καλή συνέχεια!
Ελπίζω να ακολουθήσω το νήμα και να προχωρήσω!" Α.

***
"Υπάρχει πάντα
στην παιδική μας ηλικία
μια στιγμή
που ανοίγει μια πόρτα
και μπαίνει το μέλλον"
Γκράχαμ Γκρην

***
"Ξεκινώντας πριν δύο μήνες απλά είπα ότι επιτέλους θα κάνω μια αρχή για να γράψω ένα βιβλίο...
Έμαθα πολλά πράγματα για τον συγγραφικό εαυτό μου και σε ευχαριστώ για την καθοδήγηση. Νομίζω ότι αυτό το ταξίδι θα συνεχιστεί..." Κ.

***
Με ένα μολύβι στο χέρι και ένα χαρτί, μου μοιάζει πολύ, ίδιος με μένα είναι, όμως τρέχει πάντα μπροστά από μένα και δεν τον φτάνω. Άλλοτε με ξαφνιάζει, άλλοτε με τρομάζει. Με τραβάει σαν μαγνήτης. Θέλω να τον φτάσω, να συναντηθώ μαζί του. Μπαίνω με φόρα κι εγώ, μετά απ´ αυτόν, στο θεοσκότεινο σπήλαιο.
Δίπλα μου η Κρυσταλία, με έναν φακό στο χέρι, με οδηγεί. Φωτίζει σημεία. Έναν σταλακτίτη εδώ, έναν σταλαγμίτη εκεί, πιο μέσα μου δείχνει το παγωμένο νερό που βαθαίνει συνεχώς, σηκώνω όλο και πιο ψηλά το παντελόνι μου, να μη βραχεί, το δέρμα στους μηρούς μου σφίγγει, η ανάσα μου κόβεται...
Βγαίνω απ´ το σπήλαιο. Εκείνος είναι πάντα μπροστά. Μπορεί και να μην συναντηθούμε ποτέ. Όμως τώρα, κάτω από τον καυτό ήλιο, το βρεγμένο μου παντελόνι με δροσίζει. Φιλιά πολλά, Α.

***
Ποτέ πριν δεν συμμετείχα σε ομάδα που να μου δώσει τόσα... Άννα

***
"Με πολύ αγάπη και με τις μεγαλύτερες ευχαριστίες για το λιθαράκι που έβαλες στο δρόμο προς την αυτοπραγμάτωσή μας." P.

***
"Το σεμινάριο της Δημιουργικής Γραφής ήταν μια πλούσια εμπειρία σε γνώση, αυτοαποκάλυψη, συναισθήματα, αποδοχή. Η καθαρή ματιά, η ενθάρρυνση, η ευαισθησία και η γενναιοδωρία της Κρυσταλίας καθ' όλη τη διάρκειά του κράτησαν το ενδιαφέρον μου αμείωτο." Κ.

***
Τελικά 2 σχεδόν χρόνια μετά το σεμινάριο Αφήγηση Ζωής, διαπιστώνω ότι το πιο σημαντικό που κατάφερες Κρυσταλία είναι ότι μας έκανες να γράφουμε (θυμήθηκα την άσκηση αυτή που είχα γράψει, καθώς η μητέρα μου πρόσθεσε μια splatter λεπτομέρεια, που την αφηγούμαι μόνο κατόπιν παραγγελίας!). Κ.Κ.

***
"Κάθε τι μια φορά, μια φορά μόνο. Και μεις μια φορά μόνο. Δεύτερη ποτέ... Μα αυτή η μια φορά για νά 'χει υπάρξει, μια φορά μόνο γήινη, για νά 'χει υπάρξει... δεν είναι κάτι που παίρνεται πίσω... Eliot. Ευχαριστώ από καρδιάς γι' αυτό το ταξίδι!!!" Ε.

***
"Κρυσταλία, μού αποκρυστάλλωσες πολλά πράγματα και γι' αυτό σ' ευχαριστώ! Στο επανιδείν!" Κ.

***
"Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην Κρυσταλία, γυναίκα, επαγγελματία, άνθρωπο, που με τον δικό της τρόπο τάραξε τα θεμέλια της ζωής μου, και με οδήγησε στο δρόμο ολικής αναδόμησης της ψυχής μου, της ζωής μου. Σ’ ευχαριστώ ειλικρινά." Α.

***
"Μόνο αυτό θα πω, σ’ ευχαριστούμε για ότι μας έδωσες και για ότι μας έκανες να δώσουμε. Θα μας λείψεις." Χ.

 ***
"… το σεμινάριο με έκανε πιο ήρεμη και πιο χαρούμενη! Υποψιάζομαι ότι γ’ αυτό ευθύνεσαι εσύ κατά πολύ. Άνοιξε το μυαλό μου, αισθάνθηκα πολύ καλύτερα και εκφράστηκα πιο ελεύθερα! Σ’ ευχαριστώ πολύ, πραγματικά με βοήθησες." Με αγάπη Σ.

 ***
"Κρυσταλία μας, είσαι γυναίκα γεμάτη πάθος. Πάθος όταν μιλάς, πάθος όταν τα παίρνεις, πάθος, πάθος. Δύναμη, ευαισθησία και γνώση. Σ’ ευχαριστώ για όσα μας χάρισες, μας έμαθες, μας βοήθησες και ανακαλύψαμε για τον «συγγραφικό» μας εαυτό. Το όνομά σου δεν είναι τυχαίο. Θα μπορούσαν επίσης να σε λένε Πολύτιμη. Είσαι πολύ ιδιαίτερος άνθρωπος γιατί είσαι μοναδικά αυθεντική, και ας μου την είπες πριν από λίγο! Κι είσαι και γαμώ όταν τα παίρνεις και γκαζώνεις! Γουστάρω τρελά που δεν αυτοφιμώνεσαι! Ευχαριστώ για όλα." Μ.

 ***
"Είναι φορές που η τύχη σε φέρνει σε πράγματα που σου αλλάζουν την οπτική στη ζωή, κι αν σκεφτόσουν πως πρέπει να αλλάξεις, μέσα ααπό αυτό καταλαβαίνεις το γιατί. Αυτό συνέβη στο σεμινάριό σου Κρυσταλία και σε ευχαριστώ πολύ γι αυτό. Με αγάπη." Π.

 ***
"Μέχρι τώρα τις παιδικές αναμνήσεις μου τις έφερνα στην επιφάνεια του μυαλού μου ή από τυχαίες κουβέντες με την οικογένεια ή σπανίως από όνειρα στον ύπνο μου. Στο σεμινάριο ασχολήθηκα μετά από χρόνια, πιο συνειδητά με αυτές, και βρήκα ξανά τον παιδικό μου εαυτό που αν και χάθηκε στη σκόνη του χρόνου, συνδέεται και θα συνδέεται με τον παρόντα εαυτό μου. Σε ευχαριστώ για την εμπειρία Κρυσταλία. Με αγάπη." Α.

 ***
"Σε μια πολύ σημαντική στιγμή της ζωής μου, το σεμινάριο μου έδωσε έμπνευση, δύναμη, και ξεκλείδωσε τα συναισθήματά μου. Μίκρυνε η «μαύρη τρύπα» και έλαμψε το φως! Ευχαριστώ πολύ Κρυσταλία! Με βοήθησες να μεγαλώσω λίγο την καρδιά μου!" Κ.

 ***
"Σ’αγαπώ. Σ’ Ευχαριστώ για όλα και η φαντασία μας να έχει πάντα ορατότητα…" Δ.

 ***
"Μια βόλτα είναι η ζωή

στο άγνωστο τραβάμε

Δεν ξέρω αν θέλω να ξεχνώ

ή θέλω να θυμάμαι.

Μια βόλτα είναι η ζωή

Μια ονειροπαγίδα.

Όσ’ απ’ τον κόσμο δεν θα δω,

Στα μάτια σου τα είδα.

Καλά ταξίδια και να συνταξιδέψουμε μαζί ξανά!" Α.

 ***
"…Με σπρώχνεις εμπρός και σ’ αγαπώ γι’ αυτό." Δ.

 ***
"Ευχαριστώ που μου έδειξες το δρόμο να βρω την ψυχή μου! Σ’ αγαπώ." Τ.

***
"Είναι ο άνθρωπος από τον οποίο πήρα τόσα πολλά πράγματα, μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Μου αρέσουν ο αυθορμητισμός της, ο τρόπος με τον οποίο μεταδίδει τη γνώση της, ότι τη μοιράζεται απλόχερα, ο τρόπος με τον οποίο «έχτισε» μια πολύ δεμένη ομάδα. Και ότι καταφέρνει να ισορροπεί με μαεστρία ανάμεσα στο ρόλο της δασκάλας και του μαθητή… Της εύχομαι ότι καλύτερο! Κρυσταλία, σ’ ευχαριστώ για όλα!" Μ.

 ***
"Κρυσταλία, πηγή, νερό, διάφανη, κρύσταλλο, φωτεινή, γυαλάκι στα βότσαλα, ψυχοβγάλτης(με την καλή έννοια)." Ευχαριστώ!!! A.

***
"Νιώθω εμπιστοσύνη σε αυτόν τον έφηβο. Έτσι την βλέπω την Κρυσταλία. Μου τη σπάει που είναι πιο αντράκι, μερικές φορές, απ’ ότι γυναίκα, αν και από τότε που την έζησα περισσότερο στις συναντήσεις μας, βλέπω ότι είναι τρυφερός άνθρωπος. Μου αρέσει όταν ζητάει πράγματα να της δώσεις. Δεν μπορείς να της αρνηθείς. Έχει κόλπο μαγικό." Α.

 ***
"Κρυσταλία μου, αν και γνωριζόμαστε πολλά χρόνια, στο σεμινάριο έμαθα μια πλευρά σου που δεν γνώριζα. Αυτή της αγωνίστριας και της ιδεαλίστριας που παλεύει και προσφέρει ανιδιοτελώς. Θέλω να σου εκφράσω το βαθύ θαυμασμό μου και τις ευχαριστίες μου για όσα μας έμαθες. Με αγάπη." Ε.

 ***
"Κρύσταλ, είσαι μέσα στην καρδιά  και στην ψυχή μου. Νιώθω ότι σε γνωρίζω χρόνια. Ευχαριστώ για όσα με έμαθες και αποκάλυψες για τον εαυτό μου." Π.

 ***
"Κρυσταλία, είσαι όντως κρυστάλλινη και ήσουν για μένα μία απρόσμενη ευχάριστη έκπληξη! Μας έδωσες πολλά και ίσως περισσότερα απ’ ότι χρειάζεται. Σ’ αγαπώ και σε φιλώ." Δ.

***
"Πρόσφατα κυκλοφόρησε το βιβλίο «Ημερολόγιο ενός ανέργου». Έχει και τη δική μου ιστορία μέσα... και γι' αυτό ευχαριστώ την Κρυσταλία Πατούλη που με δίδαξε να μη φοβάμαι να γράφω όσα αισθάνομαι, πόσο μάλλον όταν έχουν διυλιστεί απ' το πετσί μου..." - Πώς αποφάσισα να γράψω στο «Ημερολόγιο ενός ανέργου» Μαρτυρία

***
"Κι εμείς ευχαριστούμε για όλα.
Για τους ανθρώπους που γνωρίσαμε
Για τις δυνατότητες που ανακαλύψαμε
Για τα φώτα που μας άναψες
Για τα ερεθίσματα που πήραμε

Μα πάνω απ’ όλα, ευχαριστούμε
για τα αστέρια που μας έμαθες πώς να τα μετράμε
και κυρίως να τα ονοματίζουμε

Το ταξίδι δεν τελειώνει Εδώ
Στην Ιθάκη ή στην Αίγινα
Χάρηκα που σας γνώρισα όλους και μοιραστήκαμε τα… ασυνείδητά μας !"
Σας στέλνω όλη μου την Αγάπη
Καλό καλοκαίρι, Χρήστος

***
"Στα 37 μου πήρα μία μεγάλη απόφαση. Αποφάσισα ότι είχε έρθει η ώρα να αλλάξω. Ήταν η κατάλληλη στιγμή για να φτιάξω έναν νέο εαυτό, τελείως διαφορετικό από αυτόν που ήμουν μέχρι τότε.Μετά από δύο χρόνια άρχισα να παρακολουθώ ένα σεμινάριο γραφής στο Μικρό Πολυτεχνείο με τίτλο «Aφήγηση Zωής» και εισηγήτρια-συντονίστρια την Κρυσταλία Πατούλη. Αυτή ήταν η αφετηρία…" -  Εμείς επιλέγουμε πως θα ζήσουμε. Του Πέτρου Γαλιατσάτου

***
"Αφιερωμένο στη μέντορα μου Κρυσταλία Πατούλη

Γραφή

Μια περιπέτεια χαρτογράφησης των εσωτερικών μας υδάτων .

Μέσα τους πλέουμε στη βιωτή μας με συντροφιά την αντάρα τους ή την απόλυτη σιγή τους.

Με τη γραφή σαγηνεύουμε το μέσα μας μυστικό κόσμο να μας παραδοθεί.

Στα κελεύσματα της πένας αργοσαλεύουν αίσθητες ναρκωμένες από τους καιρούς της αμεριμνησίας μας.

Γράφω  γιατί η τυφλή φωνή αναδύεται από τα βάθη του ανήλιαγου Είναι και πάνω στους δρόμους του χαρτιού ντύνεται λέξεις και αποκαλύπτεται άλλοτε με ρεαλισμό και άλλοτε με τα σύμβολα της τα τόξα και τα βέλη της."

Σ ευχαριστώ Φ.

υγ. Μου έσκασε σαν φωτοβολίδα σήμερα το πρωί καθώς όλο τον καιρό σκεφτόμουν τί να σου γράψω για το τί αποκόμισα από το σεμινάριο. Βάλε το Φ για να το θυμάμαι.
***
Αντί αποχαιρετισμού (από την Ευδοκία)
***
Όχι Αντίο, εις το επανιδείν... (από τη Γιωργία)
***
"Να, αυτό το δένδρο, μάλλον αυτές οι ρίζες του δένδρου εκφράζουν το νόημα της δουλειάς σου ...Να ανθίζουν πάντα σε σένα και στους γύρω σου Κρυσταλία μου για χρόνια χρόνια πολλά και κρυστάλινα! Σου στέλνω όλη μου την αγάπη και με το καλό να ξανασυναντηθούμε" K.Τ.
***
"Μου άρεσαν πάντα οι λέξεις, τις αγαπούσα.
Μπορούσα να διακρίνω την κρυφή δύναμη στην λέξη "δέντρο" ή στην λέξη "άνεμος", την απεραντοσύνη στην λέξη "ουρανός" ή "θάλασσα", την μαγεία στην λέξη "άστρο".
Αγαπούσα και τα γράμματα.
Το -α- η αρχή και το -ω-ένα τέλος-μα, όχι οριστικό,κάτι σαν πάμε πάλι ,φτου κι απ' την αρχή- κι ανάμεσα τους άλλα είκοσι δυο έτοιμα να σχηματίσουν λόγια όμορφα ή λυπητερά, να γεννήσουν ή να αναστήσουν ή να μεταμορφώσουν ή να αναβάλλουν και να ματαιώσουν. Σαν ένα ατέλειωτο παιχνίδι.
Είχα προσθέσει ένα -ν- στο όνομα μου πριν χρόνια ξεκινώντας το δικό μου παιχνίδι με την ορθογραφία και την γραμματική.
Κι ένα άλλο ξεκίνησε εδώ, στο σεμινάριο της Κρυσταλίας, παιχνίδι με τις λέξεις, αναμέτρηση με τα κρυφά και φανερά, συνάντηση και μοίρασμα, διεργασίες απρόβλεπτες.
Σ' ευχαριστώ Κρυσταλία, από καρδιάς, για όλα τα συν- και τα παράγωγα του που χαρίζεις γενναιόδωρα.
Είναι πιο όμορφα και δημιουργικά απ' ότι μπορούσα να σκεφτώ ή να προβλέψω στην αρχή."
Καλή συνέχεια. Φαννή, 19/04/2015 [...] υγ. Για το τέλος του πρώτου κύκλου και την ατελείωτη λέξη
---
Λίγο ακόμα να σηκωθούμε
λίγο ψηλότερα...
Είσαι ευλογημένη
Σ' ευχαριστώ
Γ.Π. Διαμαντής
---
Περισσότερα: https://afigisizois.wordpress.com/about/

---
«Η μνήμη γεννά τη φαντασία [...] Κάποιος —ξεχνάω ποιος— είπε πως η δημιουργία είναι μνήμη. Οι εμπειρίες μου και όλα όσα έχω διαβάσει παραμένουν στη μνήμη μου και γίνονται η βάση πάνω στην οποία δημιουργώ κάτι καινούργιο. Δε θα μπορούσα να φτιάξω κάτι από το τίποτα. Για τον λόγο αυτό, από τότε που ήμουν νέος, είχα πάντα μαζί μου ένα σημειωματάριο όταν διάβαζα, και έγραφα εκεί τις αντιδράσεις μου και τα πράγματα που με συγκίνησαν. Έχω βουνά από τέτοια σχολικά τετράδια και όταν γράφω σενάριο σ’ αυτά ανατρέχω. Κάπου μέσα σ’ αυτά υπάρχει πάντοτε η απάντηση που ψάχνω. Ακόμα και για τους διαλόγους από εκεί παίρνω ιδέες». Ακίρα Κουροσάβα

«Κι όχι να πεις πως σήμερα δεν κουβεντιάζουν οι άνθρωποι –λόγια, άλλο τίποτα, άφθονα λόγια– μα δε συνομιλούν, δε λένε τίποτα δικό τους, προσωπικό, ιδιωτικό, ιδιαίτερο (και γι’ αυτό καθολικό), μόνο λόγια, ξένα, μηχανικά, δημοσιογραφικά, γενικού ενδιαφέροντος, μεγάλοι τίτλοι εφημερίδων, γιατί, πράγματι, ξεφυλλίζουν πολλές εφημερίδες διαβάζοντας μόνον τα κεφαλαία γράμματα και τα εγκλήματα και τις αυτοκτονίες, ακούν επίσης τις ειδήσεις των 9 ή και των 12 απ’ την τηλεόραση (έγχρωμη τώρα) – άνθρωποι επαρκώς ενημερώμενοι, πολύ π α ρ ό ν τ ε ς (εδώ και σήμερα), κι εντελώς α π ό ν τ ε ς απ’ τον εαυτό τους, απ’ το παρελθόν τους, το μέλλον τους και, φυσικά, απ’ το παρόν τους, μακριά απ’ τους άλλους…» Γιάννης Ρίτσος

«Γι’ αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ’ αυτόν που δε γνωρίζω, που είναι ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός – που ανεβοκατεβαίνει τους δρόμους και «φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων του Δήμου». Είναι σωστό να δίνουμε στο άγνωστο το μέρος που του ανήκει· να γιατί πρέπει να γράφουμε […] Κι ότι δεν υπάρχει χρυσόμαλλο δέρας είναι ψέματα· ο καθένας από μας είναι το χρυσόμαλλο δέρας του εαυτού του» Οδυσσέας Ελύτης

"Δεν ξέρω, αλλά νομίζω πως όταν ο άνθρωπος ξανακαταχτήσει την ανθρωπιά του, όταν ξαναρχίσει να δημιουργεί ανθρώπινο πολιτισμό, να γράφει πια την ιστορία κάθετα, όχι για λαούς και για μάζες, αλλά για τον Παύλο, για τη Ρηνιώ, για την Ελένη, για το μαστρο-Στέφανο... τότε μονάχα οι άνθρωποι θα ξέρουν τι κοστίζει η ιστορία, τι κοστίζει η συμμετοχή" Χρόνης Μίσσιος

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: Εμείς δεν θα γίνουμε σαν κι αυτούς, του Γιάννη Γαβρά

 

«Εμείς δεν θα γίνουμε σαν κι αυτούς»

Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2024 – 7.30 μ.μ., Μονκ wine bar, Καρόρη 4, Μοναστηράκι

Οι Εκδόσεις Ραδάμανθυς και το ΜΟΝΚ wine bar σας προσκαλούν στην παρουσίαση βιβλίου του Γιάννη Γαβρά «Εμείς δεν θα γίνουμε σαν κι αυτούς», την Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2024, στις 7.30 μ.μ., στο Μονκ wine bar, Καρόρη 4, Μοναστηράκι.

Μιλάνε για το βιβλίο:

Κρυσταλία Πατούλη, δημοσιογράφος, σύμβουλος ψυχικής υγείας

Μανόλης Πολέντας,  ποιητής, δημοσιογράφος

Συνοδεύουν:

Στην κιθάρα ο Δημήτρης Κουκουλιτάκης

Στο μπουζούκι ο Φοίβος Κουκουλιτάκης

Χαιρετισμός: Χρήστος Τσαντής

-- 

Απόσπασμα από το βιβλίο:

«Αποχαιρετήσαμε το τμήμα Εξαρχείων με άγρια χαρά. Οι δύο Γερμανίδες είχαν τόσο πολύ ξενερώσει που έφυγαν. Δεν θα κλείσει έτσι άδοξα η βραδιά, με διανυκτέρευση σε αστυνομικό τμήμα. Ταπείνωση.

Είχε ξημερώσει πια. Επιστρέψαμε στη βάση μας, στο FLOWER της πλατείας Μαβίλη για ένα τελευταίο ποτό. Αυτό… Το τελευταίο.

Στα τραπέζια της πλατείας είχαν μείνει οι αμετανόητοι, αυθεντικοί πιωματαίοι και τα υπόλοιπα σκυλιά της νύχτας. Τα παιδιά που δεν θέλουν να γυρίσουν στα σπίτια τους. Θέλουν να επιμηκύνουν τη διάρκειά της. Να μην μπει τέλος στο γλέντι. Έστω και εκβιαστικά, κόντρα στις επιταγές της μέρας που ανατέλλει απειλητικά, για να σβήσει όλα τα καμώματα της νύχτας, για να επαναφέρει τον νόμο και την τάξη και για να σκοτώσει τα όνειρα και τις επιθυμίες.

Ο ήλιος αχνοφαίνεται και είναι σαν να διαλαλεί: «Μαζευτείτε. Εγώ κάνω κουμάντο τώρα».

Βγάλαμε τα γυαλιά ηλίου, απαραίτητο αξεσουάρ στη νυχτερινή έξοδο. Αν μη τι άλλο, ήμασταν προνοητικοί.

Συνεχίζουμε να πίνουμε, αμυνόμενοι με τα μαύρα γυαλιά, κόντρα στην προκλητική επιθετικότητα του ήλιου. Μεροκαματιάρηδες συνωστίζονται στην στάση περιμένοντας το λεωφορείο για να πάνε στη δουλειά.

Όχι. Εμείς, δεν θα γίνουμε σαν κι αυτούς».

--

Ο Γιάννης Γαβράς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1970. Αποφοίτησε από το Λύκειο Αναβρύτων και σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Το πρώτο του βιβλίο, η ποιητική συλλογή «Της ζωής ο σκηνοθέτης», κυκλοφόρησε το 2019 όπως και δύο διηγήματά του στο συλλογικό έργο «Αδέσποτα». Η συλλογή διηγημάτων «Εμείς, δεν θα γίνουμε σαν κι αυτούς» (2024) συνδέεται με τη νουβέλα «Σαμποτάζ» (2019).

Διαβάστε περισσότερα: https://www.ekdoseis-radamanthys.gr/products/giannis-gavras-emeis-den-tha-ginoyme-san-ki-aytoys/

Σας περιμένουμε! 

Σήμερα η ΑΦΗΓΗΣΗ ΖΩΗΣ πάει στην παρουσίαση του βιβλίου Ο ΕΜΠΝΕΥΣΤΗΣ - Και ακολουθούν άλλες 2 παρουσιάσεις βιβλίων

 

Σήμερα η ΑΦΗΓΗΣΗ ΖΩΗΣ πάει στον Αδέσποτο Αθηνών για τον ΕΜΠΝΕΥΣΤΗ του Σταύρου Καρέζη, εκδ. Οσελότος:

"Είναι ένα βιβλίο που περικλείει πολλά απωθημένα που ήθελα να εκφράσω με τα χρόνια. Μια σύγκρουση ιδεών, ανάμεσα στο τότε και στο τώρα, μα συνάμα και μια γνήσια απάντηση στο αιώνιο ερώτημα, “μπορεί τελικά να αλλάξει κάτι;” Μπορούν οι πολίτες να γίνουν κυρίαρχοι των επιλογών τους; Μπορούν εν τέλει να καθορίσουν τη μοίρα τους;"  Στ. Κ. 

Περισσότερα για το πως γράφτηκε -από την ιδέα μέχρι το τυπογραφείο- αυτό το βιβλίο: https://tvxs.gr/news/biblio/o-empneystis-toy-stayroy-karezi

Πρώτη παρουσίαση του βιβλίου, θα γίνει το Σαββάτο 10/6/23, 7:30μμ – στον Αδέσποτο Αθηνών, Φαναριωτών 12 (κάθετος στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας), Γκύζη 114 72 Αθήνα. Θα μιλήσουν η Κρυσταλία Πατούλη, Σύμβουλος Ανθρωπίνων Σχέσεων, δημοσιογράφος και δημιουργός του σεμιναρίου Αφήγηση ζωής, και ο συγγραφέας, με όλους τους παρευρισκομένους.

Το σεμινάριο Αφήγηση ζωής (καθώς οδεύει στο να γιορτάσει 15 χρόνια ζωής), με χαρά καλοσορίζει τρία βιβλία συμμετεχόντων, στα οποία τα δύο (ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΠΕΝΘΟΥΣ και ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΘΑΡΑΗ ΑΠ' ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ) είναι με συμβολή του σεμιναρίου κυρίως στην εμβάθυνση αφήγησης, σελίδα τη σελίδα, και σε έναν μεγάλο βαθμό στην πρώτη επιμέλεια. 

Σας περιμένω όλους σήμερα, αλλά και στις δύο επόμενες παρουσιάσεις των βιβλίων: 

17/6/23 - ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΠΕΝΘΟΥΣ, ένα εγχειρίδιο ψυχής της Κατερίνας Σταματελάτου, εκδ. Ραδάμανθυς: Περισσότερα για το βιβλίο και την παρουσίαση στη Σητεία: https://tvxs.gr/news/biblio/kleiston-logo-penthoys-ena-egxeiridio-psyxis 

24/6/23: ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΘΑΡΗ ΑΠ' ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ, έναν ύμνο στην Ύπαιθρο της Κατερίνας Μητροπούλου, εκδ. ΔΕΡΕ: Περισσότερα για το βιβλίο και τις παρουσιάσεις στην Αθήνα και την Ηλεία: https://tvxs.gr/news/biblio/i-elliniki-eparxia-tis-katerinas-mitropoyloy 

ΥΓ. Σύντομα θα έχουμε νομίζω και νέα για το νέο βιβλίο του Βαγγέλη Γονιδάκη... Όπως και για άλλα δύο βιβλίο από συμμετέχοντες στην Αφήγηση ζωής. 

Καλοτάξιδα όλα! 

"Αφηγούμαι σημαίνει αντιστέκομαι" Η ηχογραφημένη εκπομπή του Χαράλαμπου Πουλόπουλου στο Beton Art RAdio με καλεσμένη την Κρυσταλία Πατούλη

 

«Αφηγούμαι σημαίνει αντιστέκομαι» (Λουίς Σεπούλβεδα)

Η ηχογραφημένη εκπομπή του Δρ. Χαράλαμπου Πουλόπουλου στο Beton Art Radio, την Δευτέρα 24/10/22, με καλεσμένη την δημοσιογράφο/σύμβουλο Ψ.Υ, Κρυσταλία Πατούλη, γιατί «τα πάντα είναι αφήγηση» (Ντεριντά):

https://www.beton7artradio.gr/podcast/mathimata-anapnois-me-ton-charalampo-poylopoylo-14/?fbclid=IwAR0KxDzr_zViizs-sEhajHCOIJ1pHCSXeV5_K0VU4-ohuVMYtP1vNLlPFxA

Η ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ * Όλα τα μαγνητοσκοπημένα δωρεάν σεμινάρια ελεύθερα για παρακολούθηση...

 

Θανάσης Τριαρίδης:

Η ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ * Όλα τα μαγνητοσκοπημένα δωρεάν σεμινάρια ελεύθερα για παρακολούθηση...

Για τέσσερις διαδοχικές Τρίτες (09-16-23-30) του Αυγούστου του 2022 έγιναν στην Διαδικτυακή Ακαδημία των ~μελένιων λεμονιών~ μια ακολουθία τεσσάρων δωρεάν σεμιναρίων για το πολιτισμικό αποτύπωμα των γυναικοκτονιών στην παγκόσμια λογοτεχνία και τέχνη. Κεντρικός ομιλητής ήμουν εγώ –με μεγάλη συμμετοχή και συζήτηση όλων των συμμετεχόντων.

Τα σεμινάρια αυτά μέχρι στιγμής τα έχουν παρακολουθήσει περισσότεροι από 2000 άνθρωποι – και καθώς είναι μαγνητοσκοπημένα από την πλατφόρμα του Zoom μπορεί πλέον να τα παρακολουθήσει κανείς ασύγχρονα.

Μαζί με την ιστορία της πολιτισμικής απεικόνισης των γυναικών ο θεατής μπορεί να παρακολουθήσει και την ιστορία της γυναικείας καταπίεσης – την πιο βάναυση και εξακολουθητική (και υπερ-ιστορική) προσβολή της έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα στην Ιστορία.

Γιατί τον ανθρώπινο πολιτισμό τον δόμησε στα μέτρα της η πατριαρχία – και απαιτεί ακόμη και ο αναστοχασμός ετούτου του πολιτισμού να γίνεται από το δικό της πρίσμα.

Και γιατί αν θέλουμε να συγκρουστούμε με την πατριαρχία πρέπει με συγκρουστούμε με ολόκληρο το πολιτισμικό οικοδόμημα του ανθρώπου – αλλά και με τον πιο βαθύ μας εαυτό.

Θανάσης Τριαρίδης – 31 Αυγούστου 2022

[Ακολουθούν οι μαγνητοσκοπήσεις. Μια συμβουλή: Όσοι ενδιαφέρεστε, κατεβάστε τα στον υπολογιστή σας – δεν είμαι βέβαιος πόσο καιρό θα βρίσκονται στην πλατφόρμα του Zoom.]

~~~

1. Η ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ * ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ.
Μια πρώτη προσέγγιση.

Σε μια πρώτη ενδεικτική περιδιάβαση, περιγράφουμε τις πολιτιστικές αναπαραστάσεις της γυναικοκτονίας σε ολόκληρο τον ανθρώπινο πολιτισμό: Από την αρχαία τραγωδία μέχρι το δημοτικό τραγούδι, από το αρχαίο έπος μέχρι τα ρεμπέτικα τραγούδια, από τα Ιερά Βιβλία των θρησκειών μέχρι το Malleus Maleficarum, από τον Σαίξπηρ μέχρι τον Όσκαρ Ουάιλντ, από τα αναγεννησιακά παραμύθια μέχρι τον Χίτσκοκ και τον Λαρς Φον Τρίερ. Για να διαπιστώσουμε πως πάντοτε, μέσα στους τρομερούς αιώνες του ανθρώπου, οι γυναίκες δολοφονούνται εξακολουθητικά ως πολύπλευρα ένοχες για την ίδια τους τη φύση – για την θηλυκή τους υπόσταση.

Μαγνητοσκόπηση σεμιναρίου Τρίτης 09-8-2022:

https://us02web.zoom.us/rec/share/D4ISmEKdi8aQveqgSHQLJujubJOZ5TL8q36AEHYAN_FNVjNB66pHr9aqQ-4ckHk.o-JLxcEc5GsrywBW?fbclid=IwAR1ZmSyBojmjh2kEQx3j9md3ZnEQHA32Bypfp9ixhaQjUS0XNk9zJ0IZgtg 

Passcode: 3ez^$E58

~~~

2. Η ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ * ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ.
Ο άντρας-αφέντης και η γυναίκα-δαίμονας: Η κυριαρχία του άντρα και η δαιμονοποίηση των γυναικών.

Μέσα στους αιώνες της χριστιανικής κυριαρχίας αναδύθηκε η κατεξοχήν δαιμονοποίηση του γυναικείου φύλου: η σύνδεση της γυναίκας με τον διάβολο. Από τα γραπτά του Παύλου και των "Πατέρων της Εκκλησίας" μέχρι το φρικαλέο Malleus Maleficarum και τις φωτιές της Ιερής Εξέτασης οι γυναίκες συκοφαντήθηκαν, ενοχοποιήθηκαν, δαιμονοποιήθηκαν, βασανίστηκαν και εξοντώθηκαν. Στο σεμινάριο κάνουμε μια διαδρομή μέσα από σε κείμενα και ταινίες που ακολούθησαν αυτή την ολέθρια γραμμή δαιμονοποίησης – προκρίνοντας την κυριαρχία του άντρα αφέντη που έχει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας, της ζωής και του θανάτου επί των γυναικών.

Μαγνητοσκόπηση Τρίτης 16-8-2022:

https://us02web.zoom.us/rec/share/i0vBEOP2s-KWXpxcYCprOtrkmXhoPdF1brle425tTdINiQuspC8FfIwM7p29vvQb.AaT1i7P6KE3Sdy_5?fbclid=IwAR1AWORnwOH34iV7yqlo7hPUbx5OeQty48yRdJY8JF9A44JGosHYAHT2rsQ 

Passcode: q%U0!LhZ

~~~

3. Η ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ * ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ.
Η εθιμική γυναικοκτονία: Ο άντρας-αφέντης και η γυναίκα αντικείμενο.
Η δολοφονία των γυναικών ως πολιτισμικό ήθος της πατριαρχίας.

Το θεολογικό στερεότυπο της "γυναίκας - παραπλήρωμα του άντρα" οδήγησε στην δημιουργία μιας καθολικής στρέβλωσης της πατριαρχίας: Ότι η γυναίκα είναι ένα αντικείμενο (σεξουαλικό, αναπαραγωγικό, οικοκυρικό) του οποίου την νομή και την χρήση έχει αποκλειστικο άντρας-αφέντης/κτήτορας. Με άξονα την Ιφιγένεια Εν Αυλίδι, το λαϊκό στερεότυπο του γεφυριού της Άρτας και τον μύθο του Κυανοπόγωνα και ταξιδεύοντας μέσα στους αιώνες της πολιτισμικής δημιουργίας μέχρι την δολοφονία της χήρας στον Ζορμπά του Καζαντζάκη και τον πυρηνικό μισογυνισμό της trap μουσικής, ερευνούμε το μοτίβο της εθιμικής γυναικοκτονίας στην ελληνική και την παγκόσμια λογοτεχνία.

Μαγνητοσκόπηση Τρίτης 23-8-2022:

https://us02web.zoom.us/rec/share/rT5cfiUsWxy7gRbrjNcwntph7lqYXaaLCUGXdfNQ6DqwfmdPSf5Vn5KJ3Xxa0-GC.2zRL8KG1T_9fAKxg?fbclid=IwAR07-stIFmDoxy2Jm3kjNigDU0hyPjSrl5pyLkyL7yZWS-gnnnTKLhubjGo 

Passcode: 8tu$Xkw&

~~~

4. Η ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ * ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ.
Ο ερωτικός φόνος μέσα στην πατριαρχία: Όπου η πολυερωτική γυναίκα πρέπει να πεθάνει.

Μέσα από τις αφηγήσεις των πολυερωτικών γυναικών που πλήρωσαν με θάνατο την επιλογή και την στάση του βίου τους, ολοκληρώνεται αυτή η ακολουθία των τεσσάρων δωρεάν σεμιναρίων του συγγραφέα Θανάση Τριαρίδη για τις πολιτιστικές απεικονίσεις της γυναικοκτονίας στην λογοτεχνια και την τέχνη. Μέσα από την ιστορία της Κληταιμνήστρας, της Δεισδαιμόνας, της Κάρμεν, της Τζούλιας, της Μπλάνς, της Στέλλας, μέσα από τις ιστορίες των δημοτικών και των λαϊκών τραγουδιών, θα δούμε πτυχές μιας εξακολουθητικής και ευρύτατης ενοχοποίησης του γυναικείου φύλου. Είναι ο δημιουργία του κόσμου όπου η πολυερωτική γυναίκα πρέπει να πεθάνει – επειδή η πατριαρχία την λογαριάζει (και θα την λογαριάζει) ως "παντοτινά ένοχη".

Μαγνητοσκόπηση Τρίτης 30-8-2022:

https://us02web.zoom.us/rec/share/eH5oIZN-0WZt3mTvyXRUepljVwcCh1fsqxZU5Aj3wvU0L-_fRjwfA2ykNvWcIzEl.YZcRDRwg3HbIsGSl?fbclid=IwAR38FzHZ7Nj9ix17BV7W5ILzd2AEmbXmiuGVR8EgC0hihxPhNIU4NAf-IQc 

Passcode: cDZ$qJ1Y