Τον ιστότοπο διαχειρίζονται οι συμμετέχοντες του σεμιναρίου Αφήγηση Ζωής

6.1.17

Το υποβρύχιο


Στήσαμε με τον πατέρα δυό ξύλινα κασόνια, πάνω τους μερικές τάβλες, απλώσαμε τον πράσινο μουσαμά και έτοιμος ο πάγκος της μαναβικής. Στη μια πλευρά τα φασολάκια, οι πιπεριές κι οι μελιτζάνες, στην μέση τα σταφύλια και στην άλλη οι ντομάτες. Εκείνη τη γαλανή στο χρώμα ντομάτα, που την κόβεις και ζαχαρωτή όπως φαίνεται η σάρκα της μυρίζει… ντομάτα. Μια ποικιλία που καλλιεργεί η οικογένεια ως τα σήμερα, για πάνω από πενήντα χρόνια.
Πίσω από τον πάγκο ένα μικρό ξύλινο σκαμνάκι, δανεικό απ΄τον κυρ Θωμά τον διπλανό μπακάλη, για να κάθομαι.
Αυτό γινόταν κάθε μέρα. Αφού ετοιμάζαμε τον πάγκο με τα φρέσκα ζαρζαβατικά, ευλογημένη σοδειά απ΄το περιβόλι μας, ο πατέρας πήγαινε στα κτήματα ή στο κοπάδι με τα πρόβατα και ΄γω γινόμουν πωλητής μαναβικής, ήμουν δεν ήμουν οχτώ χρονών.
Είχα μάθει να ζυγίζω στην παλάντζα, να κάνω λογαριασμούς, να εισπράττω και να δίνω ρέστα απ΄το ‘’ταμείο’’ ένα τενεκεδένιο καφεκούτι. Όταν δεν κατάφερνα κάτι, ζητούσα βοήθεια απ΄τον κυρ Θωμά.
-Τι θα φάμε σήμερα Γιώργο; Μου φώναξε ο μπακάλης απ΄την πόρτα του μαγαζιού του, κλείνοντας πονηρά το μάτι του στον επισκέπτη συνάδελφό του, τον Ρασκούξα όπως τον ξέραμε όλοι με το παρατσούκλι του. Κι ΄ο κυρ Θωμάς είχε παρόνομα, Αλποθωμά τον αποκαλούσαν οι χωριανοί, άλλοι γιατί ήταν επιτυχημένος κυνηγός αλεπούδων, κι΄άλλοι γιατί όπως λέγανε, έκλεβε στο ζύγι τους πελάτες χρησιμοποιώντας μια ιδέα απ΄την πονηριά του αγριμιού.
Ήξερα τι ήθελαν να ακούσουν για να γελάσουν:
-Πάω στον φούγνο, να πάγω ψωμί λαμαγίνας. Τότε δεν μπορούσα να πω το ‘’ρο’’. Έτσι γινόταν΄ μού ’δινε χρήματα, πήγαινα στον κοντινό φούρνο, αγόραζα φρεσκοψημένο ψωμί, που μαζί με κασέρι του κυρ Θωμά και ντομάτες δικές μου ήταν το κολατσιό μας.
Οι χωριανοί γνώριζαν την ποιότητα των κηπευτικών μας. Σε δυό  τρεις ώρες είχα ξεπουλήσει, με το μικρό καφεκούτι να είναι γεμάτο κέρματα, τα χάρτινα τα κρατούσε ο κυρ Θωμάς και τα έδινε στον πατέρα μου όταν ερχόταν να μαζέψουμε τον πάγκο μας.
Ένοιωθα άλλος τόσος απ’ το μπόι μου όταν τέλειωνε η δουλειά, είχε βγεί ο κόπος μου ξεπουλώντας την πραμάτεια. Είχα γνωριστεί με τους συγχωριανούς μου, όλοι με ξέρανε με το μικρό μου όνομα. Κοκορευόμουν στους συνομηλίκους μου που έβλεπα να περνάνε από εκεί, γιατί εκείνοι δεν εργάζονταν, ένοιωθα πιο μεγάλος και πιο σημαντικός από αυτούς. Τους ζήλευα όμως μέσα μου, αυτοί μπορούσαν να παίζουν όποτε θέλανε, ενώ εγώ μόνο όταν τέλειωναν οι δουλειές.
Κάποιο μεσημέρι που ήρθε ο πατέρας, σηκώσαμε τον πάγκο και κάτσαμε στο μπακάλικο να με κεράσει υποβρύχιο βανίλια. Εκείνος κουβέντιαζε με τον κυρ Θωμά και γω απολάμβανα το δροσερό κέρασμα.
-Πάνο, ο γιός σου είναι ατσίδας στη δουλειά, πρόθυμος, έξυπνος, πολύ καλό παιδί, μπράβο του, άκουσα να λέει στον πατέρα μου ο μπακάλης. Δεν τον αφήνεις σε μένα να με βοηθάει, μιας ‘γω δεν έχω παιδιά; Αν θέλει, μπορεί να μένει και στο σπίτι μου σαν ψυχογιός.
Έμεινα με το κουτάλι της βανίλιας στον αέρα, με όσα άκουσα. Γύρισα το κεφάλι μου προς το πρόσωπο του πατέρα, το βλέμμα μου καρφώθηκε στα χείλη του. Όσο δεν απαντούσε, το αίμα μαζευόταν στο κεφάλι μου, τα αυτιά μου άρχισαν να κουδουνίζουν, το στομάχι να σφίγγεται όλο και περισσότερο.
Τι σκέφτεται; Γιατί δεν απαντάει; Γιατί δεν τον βάζει στη θέση του; Είναι δυνατόν να γίνω ψυχογιός σε άλλο σπίτι;
Έχασα την αίσθηση του χρόνου, μέχρι να δω ένα νεύμα του πατέρα μου προς εμένα, να πάω πιο κοντά του. Άπλωσε το χέρι του , με αγκάλιασε, λέγοντας στον συνομιλητή του:
-Θωμά, έχω οχτώ παιδιά και τα αγαπώ όλα.
Πριν προλάβει να συνεχίσει, τα δάκρυα που συγκρατούσα, χυθήκανε απ’ τα μάτια μου, πετάχτηκα όρθιος, άρπαξα απ’ το σακί τις πατάτες που βρήκα μπροστά μου και άρχισα να τις πετάω μεσ’ το μαγαζί. Που να σταματήσω. Όταν τέλειωσαν οι πατάτες, χίμηξα στο σακί με τα ξερά κρεμμύδια.
-Να είχες δικά σου παιδιά παλιο–Αλποθωμά, ούρλιαξα, κρεμμυδοβολώντας τον, με θολωμένα τα μάτια μου απ’ τα δάκρυα.
-Εγώ σε σένα δεν έρχομαι, το κατάλαβες;
Ο πατέρας με αγκάλιασε σφιχτά, λέγοντάς του αυστηρά:
-Δεν είναι αστεία αυτά που κάνεις Θωμά. Τον Γιώργο αλλά και κανένα παιδί μου δεν δίνω.
Ο μπακάλης έμεινε άφωνος με την τροπή που πήρε το αστείο που πήγε να κάνει. Κάτι ψέλλισε, ζήτησε μετανοιωμένος συγγνώμη για την απερισκεψία του και γύρισε να συμμαζέψει το βομβαρδισμένο μαγαζί του. Ο πατέρας πλήρωσε το υποβρύχιο και φύγαμε κρατώντας με από τον ώμο.
Δεν ξαναπήγα να πουλήσω δίπλα στο μπακάλικο, από κείνη την μέρα. Μετά μια βδομάδα στήναμε τον πάγκο μας δίπλα στον φούρνο.
Όταν πήγα στο Γυμνάσιο και έμαθα να λέω το ρο, περνώντας απ’ το  μπακάλικο φώναζα με όλη μου την δύναμη: -Ρρρρρρρρ…
Γελούσε ο κυρ Θωμάς, γελούσα και ‘γω.
Όσο για τον νομιζόμενο αιώνα της απάντησης του πατέρα δεν ήταν παρά λίγα δευτερόλεπτα, που σημάδεψαν την παιδική μου ψυχή.

Γ.Π ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
--
*Το κείμενο γράφτηκε στο πλαίσιο του σεμιναρίου ΑΦΗΓΗΣΗ ΖΩΗΣ

2.1.17

Για την Κρυσταλία.



Για την Κρυσταλία.

Αυστηρά τρυφερή, έχει τη σιγουριά και τη βεβαιότητα της γνώμης της όπως οι γυναίκες που έχω γνωρίσει που δεν σκύβουν το κεφάλι και βγαίνουν στα φανερά, στο σοκάκι για να πολεμήσουν με τα χέρια τους και πατούν τη γη με τα πόδια τα δικά τους.
-Εσύ πρέπει να το κάνεις οπωσδήποτε το σεμινάριο. Σου χρειάζεται.
Φυσικά όσο και αν προσπαθώ να θυμηθώ τα λόγια της δεν έχω τη σιγουριά. Αυτό που σίγουρα θυμάμαι είναι πως καθώς τα άκουγα ένιωσα μια αίσθηση ντροπής και συστολής.
-Είμαι σίγουρη ότι πρέπει να το κάνεις.
Το τελευταίο λέγοντάς το, τα χέρια της άνοιξαν το τετράδιο της με τα κομμένα φύλλα (τα άλλα που είχαν πάει;) και τις σημειώσεις της, έβαλε σε τάξη τα 2-3 ζευγάρια γυαλιά της και ως αν ήταν σε κοκπιτ, ετοίμασε το αεροσκάφος για απογείωση.
Η ντροπή, ζεστός ατμός περιέλουσε την πλάτη και την κοιλίτσα μου. Είμαι πολύ άρρωστη, αγιάτρευτα και αυτό το σεμινάριο και πόσα άλλα μέχρι να μάθω να στέκομαι ως ενήλικας; Δρόσισα τη φούντωση με μια σκέψη: Ρε κοπελιά αφού έψαχνες μια απάντηση στο δίλημμα να το κάνεις ή να μην το κάνεις, να μπλέξεις με νέα ή να ολοκληρώσεις τα παλιά (αυτό το κυνήγι του ενθουσιασμού και την παγίδα των ατελείωτων εκκρεμοτήτων), ε, σου δόθηκε η απάντηση.  Τα σπλάχνα μου ακόμα αναμοχλευόταν.
Αφού ταχτοποίησε τα πράγματα μπροστά της, μου έριξε το χαμόγελο που λέει «καλό μου», τίναξε τα μαλλιά της πίσω, στερέωσε τα πόδια της στα πόδια της καρέκλας:
-Θα σε βοηθήσει.
Αποφάσισα να είμαι τρυφερή με τον κατατρεγμένο μου εαυτό που όλο μου φορτώνεται, μωρό που δεν μεγαλώνει. Με την οικεία αίσθηση αμφιβολίας, την αειθαλή ανεπάρκειά μου, παρακολούθησα το σεμινάριο.
Και σιγά, σιγά πιάστηκα από το κουράγιο και άρχισα να περιπλέκομαι σαν υφάδι που γλιστράω στο δυνατό στημόνι. Αν το στημόνι είναι στιβαρό, το υφάδι έχει την πολυτέλεια να αμφιβάλλει. 
Οι γυναίκες που ετοιμάζουν τα στημόνια για τον αργαλειό στα χαλιτζίδικα πρέπει να έχουν γερά πόδια και καλή φυσική κατάσταση, γιατί αυτή η προετοιμασία απαιτεί περπάτημα πολλών χιλιομέτρων: για 1,5 μέτρο χαλί, περίπου 8 χιλιόμετρα.
Αυτή είναι η Κρυσταλία, έχει γερά πόδια και καλή φυσική κατάσταση, είναι το στημόνι που οι κλωστές αν δεν υπήρχε, δεν θα ήταν παρά ξέφτια.
Είναι ο κάματος του γεωργού, η προετοιμασία του εδάφους, που παραδόθηκε ιεροτελεστικά από τη θεά Δήμητρα για να δημιουργηθεί το πεδίο που ο κάθε σπόρος θα βρει το θάρρος να βλαστήσει το δυναμικό του.
Αυτή είναι η Κρυσταλία, έχει γερά πόδια, ξεδιπλώνεται στα φανερά και φτιάχνει το δίχτυ που παγιδεύει το σπόρο ώστε να καταστρέψει τη παλιά μορφή του, να μεταμορφωθεί.
Κρυσταλία με παγίδευσες, ο σπόρος καταστράφηκε και το ενδεχόμενο αναδύεται σαν εύθραυστο τσαλακωμένο λαχανί φύλλο, σαν φρέσκο νεογέννητο κοιτώ με έξαψη τον κόσμο που μόλις γεννήθηκα.

Και σε ευχαριστώ!
Α. Κ.

1.1.17

21/01/17 - Σεμινάριο Αφήγηση Ζωής με ελεύθερη είσοδο


Το Σάββατο 21 Ιανουαρίου 2017, 6 - 9μμ, θα πραγματοποιηθεί εισαγωγικό μάθημα του σεμιναρίου Αφήγηση Ζωής με ελεύθερη είσοδο, στο Εργαστήριο Σκέψης.
---
Μέσω της αφήγησης κατασκευάζουμε, ανακατασκευάζουμε και με κάποιους τρόπους επινοούμε συνεχώς το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον.

Καθώς οι λέξεις είναι το βασικό υλικό που χτίζουμε τη σχέση μας με την πραγματικότητα, η δύναμη της γραφής γίνεται ένα σημαντικό εργαλείο έκφρασης, επικοινωνίας, αυτογνωσίας, δημιουργικότητας και προσωπικής ανάπτυξης.

«Η ζωή δεν είναι αυτή που έζησε κανείς αλλά αυτή που θυμάται και όπως τη θυμάται για να την διηγηθεί» Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές

Το βιωματικό σεμινάριο γραφής “Αφήγηση Ζωής” της δημοσιογράφου και συμβούλου ανθρωπίνων σχέσεων Κρυσταλίας Πατούλη, διανύει τον 8o χρόνο του με πολλές συνεργασίες και εκδηλώσεις στο ενεργητικό του.  Περισσότερες πληροφορίες: http://afigisizois.wordpress.com/about/

Info: Εργαστήριο Σκέψης, Σάββατο 21/01/17, 6-9μμ, Μιαούλη 23(απέναντι από τον ηλεκτρικό σταθμό στο Μοναστηράκι), 1ος όροφος, Ψυρρή - Αθήνα. Είσοδος ελεύθερη. Δηλώσεις συμμετοχής - Επικοινωνία: cpatouli@yahoo.gr, 6944203863.

seminario afigisi zois 
«Κι όχι να πεις πως σήμερα δεν κουβεντιάζουν οι άνθρωποι –λόγια, άλλο τίποτα, άφθονα λόγια– μα δε συνομιλούν, δε λένε τίποτα δικό τους, προσωπικό, ιδιωτικό, ιδιαίτερο (και γι’ αυτό καθολικό), μόνο λόγια, ξένα, μηχανικά, δημοσιογραφικά, γενικού ενδιαφέροντος, μεγάλοι τίτλοι εφημερίδων, γιατί, πράγματι, ξεφυλλίζουν πολλές εφημερίδες διαβάζοντας μόνον τα κεφαλαία γράμματα και τα εγκλήματα και τις αυτοκτονίες, ακούν επίσης τις ειδήσεις των 9 ή και των 12 απ’ την τηλεόραση (έγχρωμη τώρα) – άνθρωποι επαρκώς ενημερώμενοι, πολύ π α ρ ό ν τ ε ς (εδώ και σήμερα), κι εντελώς α π ό ν τ ε ς απ’ τον εαυτό τους, απ’ το παρελθόν τους, το μέλλον τους και, φυσικά, απ’ το παρόν τους, μακριά απ’ τους άλλους…» Γιάννης Ρίτσος

«Γι’ αυτό γράφω. Γιατί με γοητεύει να υπακούω σ’ αυτόν που δε γνωρίζω, που είναι ο εαυτός μου ολάκερος, όχι ο μισός – που ανεβοκατεβαίνει τους δρόμους και «φέρεται εγγεγραμμένος στα μητρώα αρρένων του Δήμου». Είναι σωστό να δίνουμε στο άγνωστο το μέρος που του ανήκει· να γιατί πρέπει να γράφουμε […] Κι ότι δεν υπάρχει χρυσόμαλλο δέρας είναι ψέματα· ο καθένας από μας είναι το χρυσόμαλλο δέρας του εαυτού του» Οδυσσέας Ελύτης

"Δεν ξέρω, αλλά νομίζω πως όταν ο άνθρωπος ξανακαταχτήσει την ανθρωπιά του, όταν ξαναρχίσει να δημιουργεί ανθρώπινο πολιτισμό, να γράφει πια την ιστορία κάθετα, όχι για λαούς και για μάζες, αλλά για τον Παύλο, για τη Ρηνιώ, για την Ελένη, για το μαστρο-Στέφανο... τότε μονάχα οι άνθρωποι θα ξέρουν τι κοστίζει η ιστορία, τι κοστίζει η συμμετοχή" Χρόνης Μίσσιος

18.12.16

29/12/16 "ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ" Πολιτιστική εκδήλωση στο Εργαστήριο Σκέψης

Το "ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΣΚΕΨΗΣ" σας προσκαλεί στην καλλιτεχνική και πολιτιστική δράση που διοργανώνει με θέμα "ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ", την Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 19:00 μ.μ. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον χώρο του Εργαστηρίου Σκέψης στην Μιαούλη 23 (1ος όροφος) - Ψυρρή, με ελεύθερη είσοδο.

Συμμετέχουν και εκθέτουν έργα τους οι  δημιουργοί:

Αναγνωσταρά Μαρία: κοσμήματα
Μαρκόπουλος Άκης: σκηνοθεσία
Μεταξοπούλου Κατερίνα: χορός
Οικονομίδης Σωτήρης: εικαστικά - ζωγραφική
Πλούμπη Μαρία: Φωτογραφία – Video art
Σουλάτζος Γιάννης: Φωτογραφία
Σπανορήγας Γιώργος: οινοποιός –βιολογικά προϊόντα
Σταματιάδου Μαρίζα: ποίηση - ζωγραφική
Φάμπιο Σάντρα: κοσμήματα
Χατζηδημητρίου Δέσποινα: ομοιοπαθητικές τεχνικές

Με τη δράση αυτή το ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΣΚΕΨΗΣ επιθυμεί να δώσει τη δυνατότητα σε καλλιτέχνες που επιμένουν συνειδητά να ονειρεύονται το απίθανο και το αναπάντεχο και να δημιουργούν με ευαισθησία και φαντασία για να αναδείξουν το όραμά τους, με έμφαση στην κατανόηση του άλλου, τη φιλία, την αγάπη, τη γενναιοδωρία και την συνύπαρξη.
Η εκδήλωση θα συνοδεύεται από μουσική, εκλεκτό φαγητό και χειροποίητους χυμούς.
Θα χαρούμε να συναντηθούμε!

Αλέξης Καρπούζος
Δημιουργός και Συντονιστής Εργαστηρίου Σκέψης
http://ergastirioskepsis.com/

Info:
"Εργαστήριο Σκέψης"
Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2016
19:00 μ.μ
Μιαούλη 23 - Ψυρρή - Αθήνα, (πλησίον ηλεκτρικού σταθμού: Μοναστηράκι), 1ος όροφος

---
Δείτε επίσης:

Εργαστήριο Σκέψης: Διεθνή, Μορφωτική, Ερευνητική και Πολιτιστική Κοινότητα
Το “Εργαστήριο Σκέψης” συνιστά μια Διεθνή, Μορφωτική, Ερευνητική και Πολιτιστική Κοινότητα που βρίσκεται καθ΄οδόν τα τελευταία 18 χρόνια. Το "Εργαστήριο Σκέψης", το οποίο δημιουργήθηκε από τον... [περισσότερα]

Η φυσική φιλοσοφία αρνείται τους διαχωρισμούς
[...] Η φυσική φιλοσοφία του καιρού μας διαμορφώνει μια κοσμοθεωρία που είναι ουσιαστικά ολιστική και αρνείται του διαχωρισμούς. Η Δυτική Επιστήμη  δείχνει να επιστρέφει, σύμφωνα με τη σπείρα... [περισσότερα]

Μεταμορφώσεις της σκέψης: Ηράκλειτος - Παρμενίδης
[...] Ο προφιλοσοφικός στοχασμός των σοφών και ποιητών της Ιωνίας αναδύεται σε ένα αρχαϊκό ανατολικό και ασιατικό πλαίσιο σκέψης και ομιλίας, το οποίο αφομοιώνει και γονιμοποιεί ριζικά με τον Λόγο... [περισσότερα]


Μεταμορφώσεις της σκέψης: Πλάτωνας - Αριστοτέλης
[...] Η σκέψη της κλασικής ελληνικής αρχαιότητας δομείται από δύο ανταγωνιστικές όσο και συμπληρωματικές οντολογικές, μεταφυσικές και γνωσιοθεωρητικές προκείμενες. Από τη μια η ορθολογιστική-... [περισσότερα]

Μεταμορφώσεις της Σκέψης
Η σειρά βιβλίων Μεταμορφώσεις της Σκέψης αποτελείται από κείμενα που συνθέτουν μία ενιαία και πολυδιάστατη στοχαστική έρευνα που ιχνηλατεί τις εποχιακές μεταμορφώσεις του Κόσμου και τις περιπέτειες... [περισσότερα]

29.11.16

Νέοι κύκλοι μαθημάτων στο Εργαστήριο Σκέψης


Το ‘’Εργαστήριο Σκέψης’’ το οποίο συνιστά επί 18 χρόνια, μια Διεθνή, Μορφωτική, Ερευνητική και Πολιτιστική Κοινότητα, επιχειρώντας να χαράξει μια Οδό Σκέψης που να Εμψυχώνεται από το Λόγο της Σχέσης, τη Συνείδηση της Συνύπαρξης και το Πνεύμα του Συναισθαντικού Βιώματος, προγραμματίζει για το επόμενο διάστημα τους παρακάτω κύκλους μαθημάτων:

1. ”Ο Δρόμος για το Αόρατο’’, Φιλοσοφική Κοινότητα Έρευνας για Παιδιά και Εφήβους''. Στο πρόγραμμα γίνεται μια εισαγωγή στις θεμελιώδεις έννοιες της φιλοσοφίας και των φυσικών επιστημών.Το πρόγραμμα λειτουργεί σε δύο τμήματα για παιδιά ηλικίας 8-12 και εφήβους 12-16 ετών και πραγματοποιείται το διάστημα μεταξύ 1 και 7 Δεκεμβρίου στην Αθήνα.

2. Διεθνές Διαδικτυακό Πρόγραμμα Μαθημάτων,‘’Μεταμόρφωση της Σκέψης και Εξέλιξη της Συνειδητότητας’’, το οποίο πραγματοποιείται σε συνεργασία με ερευνητικά κέντρα της Αμερικής και της Ευρώπης. Το πρόγραμμα διαρκεί δύο μήνες και ξεκινά στις 25 Νοεμβρίου.

3. ''Η ψυχή της γνώσης - η γνώση της ψυχής'', προλεγόμενα για μια Ολιστική Γνώση-Σοφία. Πρόγραμμα που απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς, ψυχοθεραπευτές και σε συμβούλους καθοδήγησης.Το πρόγραμμα διαρκεί τρεις μήνες και ξεκινά στις 10 Δεκεμβρίου στην Αθήνα.
Αναλυτικά το πρόγραμμα μαθημάτων για τα οποία υπεύθυνος εισηγητής είναι ο κ. Αλέξης Καρπούζος, παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του "Εργαστηρίου Σκέψης": www.ergastirioskepsis.com. Επικοινωνία και δηλώσεις συμμετοχής στο email:ergastirioskepsis@gmail.com

*Λόγω του αυξημένου ενδιαφέροντος θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

---
Δείτε επίσης:
15:58 | 17 Ιουλ. 2016
Το “Εργαστήριο Σκέψης” συνιστά μια Διεθνή, Μορφωτική, Ερευνητική και Πολιτιστική Κοινότητα που βρίσκεται καθ΄οδόν τα τελευταία 18 χρόνια. Το "Εργαστήριο Σκέψης", το οποίο δημιουργήθηκε από τον... [περισσότερα]
07:49 | 15 Μάιος. 2016
[...] Η φυσική φιλοσοφία του καιρού μας διαμορφώνει μια κοσμοθεωρία που είναι ουσιαστικά ολιστική και αρνείται του διαχωρισμούς. Η Δυτική Επιστήμη  δείχνει να επιστρέφει, σύμφωνα με τη σπείρα... [περισσότερα]
11:00 | 05 Μαρ. 2016
[...] Ο προφιλοσοφικός στοχασμός των σοφών και ποιητών της Ιωνίας αναδύεται σε ένα αρχαϊκό ανατολικό και ασιατικό πλαίσιο σκέψης και ομιλίας, το οποίο αφομοιώνει και γονιμοποιεί ριζικά με τον Λόγο... [περισσότερα]
09:54 | 03 Μαρ. 2016
[...] Η σκέψη της κλασικής ελληνικής αρχαιότητας δομείται από δύο ανταγωνιστικές όσο και συμπληρωματικές οντολογικές, μεταφυσικές και γνωσιοθεωρητικές προκείμενες. Από τη μια η ορθολογιστική-... [περισσότερα]
14:02 | 20 Ιαν. 2016
Η σειρά βιβλίων Μεταμορφώσεις της Σκέψης αποτελείται από κείμενα που συνθέτουν μία ενιαία και πολυδιάστατη στοχαστική έρευνα που ιχνηλατεί τις εποχιακές μεταμορφώσεις του Κόσμου και τις περιπέτειες... [περισσότερα]


Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Γράφω για να μην ξαναγράψω ποτέ.

Γράφω γιατί είμαι πολλά πρόσωπα.

Γράφω, για να μην ξαναϋπάρξουν αυτά τα πρόσωπα που είμαι,

αλλά ένα και μοναδικό πρόσωπο,

που δεν γράφει

Ελεονώρα Σταθοπούλου, Καλο αίμα κακό αίμα, εκδ. Eστία

Φόρτωση...